Miles Davis - My Funny Valentine / LP Mobile Fidelity

Ιστορία Άλμπουμ

Το "My Funny Valentine" του Miles Davis αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο στην πορεία του θρυλικού τρομπετίστα. Η ηχογράφηση προέρχεται από μια συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα στο Philharmonic Hall της Νέας Υόρκης, τον Φεβρουάριο του 1964, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του Προέδρου Kennedy. Το άλμπουμ αυτό καταγράφει μια κομβική στιγμή, καθώς είναι η τελευταία φορά που ο Davis κυκλοφόρησε ένα ζωντανό άλμπουμ βασισμένο αποκλειστικά σε jazz standards, πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στις δικές του συνθέσεις. Η ατμόσφαιρα της συναυλίας διαπνέεται από μια βαθιά συναισθηματική φόρτιση, με τον Davis να αποδίδει τα κομμάτια με μια πρωτόγνωρη ποιητική ευαισθησία και ελεγειακή διάθεση.

Ποιότητα Έκδοσης & Mastering

Η Mobile Fidelity Sound Lab, πιστή στην παράδοσή της για κορυφαία πιστότητα, προσφέρει μια έκδοση αναφοράς. Το mastering πραγματοποιήθηκε από τον Krieg Wunderlich, χρησιμοποιώντας την τεχνική GAIN 2 από αντίγραφο της αρχικής ταινίας, διασφαλίζοντας μια διαυγή και φυσική ηχητική απόδοση. Η κοπή σε 180g βινύλιο προσφέρει εξαιρετικό δυναμικό εύρος, χαμηλό θόρυβο επιφάνειας και μια αίσθηση παρουσίας που μεταφέρει τον ακροατή απευθείας στην αίθουσα της συναυλίας, αναδεικνύοντας κάθε λεπτομέρεια από την τρομπέτα του Davis και το ρυθμικό τμήμα.

Αισθητική & Κατασκευή

Η έκδοση αυτή κυκλοφορεί ως συλλεκτικό, αριθμημένο αντίτυπο, τοποθετημένο σε ποιοτικό εξώφυλλο τύπου Stoughton. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι εμφανής σε κάθε πτυχή της παραγωγής, από το βαρύ βινύλιο μέχρι την πιστότητα της αναπαραγωγής. Η παρουσία του George Coleman στο τενόρο σαξόφωνο προσθέτει μια υποβλητική και ευέλικτη διάσταση, ενώ το rhythm section αποτελούμενο από τους Herbie Hancock, Ron Carter και Tony Williams, προσφέρει ένα στιβαρό και ταυτόχρονα ευαίσθητο υπόβαθρο που αποδίδεται με απόλυτη ακρίβεια.

Ηχητική Εμπειρία

Ακούγοντας αυτό το βινύλιο, ο audiophile θα εντυπωσιαστεί από την καθαρότητα των οργάνων, τη φυσική αποσύνθεση των νοτών και την αέρινη αίσθηση του χώρου. Η χημεία μεταξύ των μουσικών είναι τηλεπαθητική, με τον Davis να χρησιμοποιεί τη Harmon mute για να δημιουργήσει περίτεχνες μουσικές διαδρομές. Είναι μια ηχητική εμπειρία που αναδεικνύει τον πλούτο των χαμηλών συχνοτήτων του κοντραμπάσου και τη λεπτομέρεια στα κρουστά, καθιστώντας το απαραίτητο απόκτημα για κάθε σοβαρή συλλογή jazz δίσκων.