Sarah Vaughan - Live At The Berlin Philharmonie 1969 / 2LP The Lost Recordings

Ιστορία Άλμπουμ

Το "Live At The Berlin Philharmonie 1969" αποτελεί έναν πραγματικό θησαυρό για τους λάτρεις της jazz, φέρνοντας στο φως μια συγκλονιστική, ακυκλοφόρητη μέχρι πρότινος ηχογράφηση από τις 9 Νοεμβρίου 1969. Στο πλαίσιο των Berlin Jazz Days, η θρυλική Sarah Vaughan βρισκόταν στο απόγειο της καλλιτεχνικής της ωριμότητας, παραδίδοντας μια ερμηνεία που άφησε εποχή. Η ανακάλυψη των πρωτότυπων αναλογικών ταινιών στα αρχεία του ραδιοφώνου του Βερολίνου από την ομάδα της The Lost Recordings, αποκάλυψε υλικό διπλάσιας διάρκειας από το αναμενόμενο, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία της μαγείας εκείνης της βραδιάς.

Ποιότητα Έκδοσης & Mastering

Αυτή η συλλεκτική έκδοση 2LP 180g αποτελεί υπόδειγμα audiophile παραγωγής. Το mastering πραγματοποιήθηκε με απόλυτο σεβασμό στις πρωτότυπες αναλογικές πηγές, με τον διακεκριμένο Kevin Gray να αναλαμβάνει το lacquer cutting, εξασφαλίζοντας κορυφαία πιστότητα και διαύγεια. Η πίεση του βινυλίου έγινε στην Optimal Media, προσφέροντας μια αθόρυβη επιφάνεια που αναδεικνύει κάθε λεπτομέρεια της ζεστής, εκφραστικής φωνής της Vaughan και της αριστοτεχνικής συνοδείας του trio της.

Αισθητική & Κατασκευή

Η παρουσίαση του άλμπουμ είναι αντάξια της ιστορικής σημασίας του. Το πολυτελές gatefold εξώφυλλο φιλοξενεί τους δύο δίσκους, ενώ η συνολική αισθητική της σειράς The Lost Recordings αποπνέει κύρος και ποιότητα. Κάθε αντίτυπο είναι μέρος μιας περιορισμένης, αριθμημένης έκδοσης, καθιστώντας το ένα απαραίτητο απόκτημα για κάθε σοβαρό συλλέκτη που αναζητά την απόλυτη ηχητική εμπειρία και την ιστορική καταγραφή μιας από τις σημαντικότερες φωνές του 20ού αιώνα.

Ηχητική Εμπειρία

Ακούγοντας αυτό το διπλό άλμπουμ, ο ακροατής μεταφέρεται απευθείας στη σκηνή της Berlin Philharmonie. Η Sarah Vaughan, συνοδευόμενη από τους Johnny Veith (πιάνο), Gus Mancuso (μπάσο) και Eddy Pucci (τύμπανα), ισορροπεί με μοναδική δεξιοτεχνία ανάμεσα στη φυσικότητα και την πολυπλοκότητα. Η ερμηνεία της σε standards όπως το "Misty" και το "My Funny Valentine" αποκτά μια νέα, βαθιά συναισθηματική διάσταση, καθιστώντας αυτή την ηχογράφηση έναν "ultra-sensitive seismograph" των ανθρώπινων συναισθημάτων.